جز پرهيز امراض كليوى داراى نقش مهمى است . برگ كرفس را با برگ جعفرى و برگ سير خرد مىكنند و به گوشت ماهى اضافه مىنمايند برگ كرفس را مىتوان در فصل پائيز قطع نمود و در هواى آزاد خشك كرد ، آنگاه آن را در يك ظرف بريزند و سر آن را محكم ببندند . يك نوع ديگر كرفس هست كه طولانى و طعم آن از نوع اول براى سالادها بهتر است ، ساقهء برگهايش مختصرى تابيده است ، آنها را از گوشت ماهى و پنير پر مىكنند و از غذاهاى لذيذ محسوب مىشود . كرفس را بر سر سفره‌هاى خيلى مهم مىآورند . از برگ كرفس آبگوشت درست مىكنند و با برش‌هاى سيب‌زمينى سرخ‌شده و هويج مىخورند . ملاحظاتى دربارهء كشت و زرع آن : تخم كرفس را در مكانى كه از لحاظ كود بىنياز و سر آن را بوسيلهء شيشه پوشانيده باشند مىكارند ، آنگاه نشاء آن را مىفروشند ، كشاورزان به اندازه‌اى كه احتياج داشته باشند از آنها مىخرند ، آشپزخانهء يك خانوار بحسب تعداد نفرات به بيشتر از ( 5 - 20 ) نشاء كرفس احتياج نخواهد داشت . نشاء كرفس را در فصل بهار به نحوى مىكارند كه هركدام با ديگرى - 35 - سانتيمتر فاصله داشته باشند نيز آنها را روى خطوطى مىكارند كه هركدام با ديگرى - 40 - سانتيمتر فاصله داشته باشند ، اين فاصله بدين جهت لازم است كه ريشهء كرفس مجال نمو و ضخيم شدن را داشته باشد . در فصل تابستان مىتوان برگ كرفس را استعمال نمود ، ولى مشروط بر اينكه كليهء برگهاى آن را يك مرتبه قطع نكنند ، بلكه از هر نشاء بايد يك برگ قطع كنند تا تعداد كافى از برگهايش باقى بماند و رشد و نمو نمايند . در فصل پائيز ريشه‌هاى كرفس را از زمين خارج مىكنند و در سرداب زير